huwelijksbureau on online daten in 2003

huwelijksbureau of online daten

Een artikel uit de standaard dat al dateerd van zaterdag 01 februari 2003. Het gaat over het online daten en waarom het zo een succes aan het worden is. Er wordt melding gemaakt dat de drempel en kostprijs een stuk lager ligt dan bij bv een huwelijksbureau. Zeker is dat online daten veel meer een succes is dan huwelijksbureaus ooit geweest zijn. Misschien mag je de twee ook niet met elkaar vergelijken. Ze leveren dezelfde dienst maar benaderen dit vanuit een andere richting. De inbreng van de Single is het zoeken is bij het online daten veel groter en je hebt veel meer zelf in de hand. Als je dit artikel aandachtig leest zal je ook merken dat er tussen 2003 en nu wel veel veranderd is. Zeker op technisch vlak. De datingwebsites hebben technisch meer mogelijkheden gekregen en dit is hen en de singles ten goede gekomen.
Een mooie uitspraak is dat het online daten een staalkaart is van de maatschappij. Er zitten daar evenzeer slechte elementen tussen maar die kom je in het gewone leven ook tegen. Misschien is het tijd om een einde te maken aan het praten over het gewone leven en online daten want de twee zijngeen verschillende werelden. Je kan het online daten gewoon als een sociaal clubje zien dat je vriendschappen maar ook liefde kan brengen in al zijn facetten.

Op zoek naar vriendschap, liefde of snelle seks? Dankzij het Internet verloopt de zoektocht efficiënt en met succes. ‘Je vist in een vijver met alleen maar hongerige vissen.”
“Ik vermoed dat achter jouw berichtje een man zit die houdt van dollen en plezier maken. Misschien zien we elkaar ooit. Het kost je hoogstens een drankje als de chemische reactie uitblijft.” Zo luidde het berichtje van ene Amber dat ik onlangs in mijn mailbox vond. Amber voegde eraan toe dat ze heel selectief was in het aanknopen van een nieuwe relatie. ,,Niet hupsakee erin en eruit, maar eerst een natuurlijke vriendschap voelen om dan een mooie relatie op te bouwen.” En ook: ,,Nooit de eerste date bij mij thuis, maar op een neutrale plaats. Een restaurantje, bijvoorbeeld, of een station.” Want Amber is een beetje wantrouwig. Daarom raadt ze me aan mijn antwoord via een betalende datingsite te versturen. Duur is dat niet, en het helpt om het kaf van het koren te scheiden. ,,Fakers die op zoek zijn naar een one-night stand, betalen toch nooit.”

On line op zoek gaan naar een relatie is vandaag geen uitzondering meer. Duizenden mensen zitten dagelijks op het Net in de hoop een vriend, een nieuwe partner of een portie spannende seks te vinden. In de anonimiteit van het Internet overwinnen ze hun schroom om met wildvreemden contact te leggen. Eén zekerheid hebben ze alvast: de anderen zijn ook op zoek naar hun prins of prinses. Of hun Tarzan of Jane.

Denk je de ware gevonden te hebben, dan kun je een afspraak maken. Met een beetje geluk komt het tot een echte relatie. Maar ik vrees dat ik Amber moet teleurstellen. Ik ben geen faker , maar ik ben ook niet op zoek naar een relatie. Een dolle jongen ben ik al helemaal niet. Ik begrijp niet hoe Amber ertoe kwam mij deze mail te sturen. Mijn advertentie op de datingsite was heel duidelijk: ,,Ik ben journalist en ben voor een artikel over dating op zoek naar mensen die mij over hun ervaringen willen vertellen.” En zelfs al was ik single en op zoek naar een partner, dan had ik haar uitnodiging vriendelijk afgezegd. De Amber op de foto was niet echt mijn type. Nee, dan had ik eerder met Astrid afgesproken. ,,Leuke verschijning, vaste baan in de vastgoedsector en modebewust, die houdt van lezen, film en reizen, en openstaat voor een leuke, serieuze lat-relatie.” Iets voor Paul, misschien?

Paul (37) spreekt geregeld af met personen die hij via een datingsite ontmoet. Hij heeft het nauwkeurig bijgehouden: 55 personen over wie hij meer informatie heeft dan op de datingsite te vinden is, en zeventien effectieve dates . In twee en een half jaar tijd. Je moet al een hele Romeo zijn om in de realiteit beter te scoren.

“Als je niet graag op café gaat of naar dancings, zul je daar de vrouw niet vinden die bij je past. En op straat zo maar iemand aanspreken, werkt al helemaal niet. Het interessante aan dating is net dat je weet dat de mensen met wie je contact zoekt, vrij zijn en min of meer bij je passen.”

Paul ontdekte on-line-dating na zijn scheiding. ,,Het valt op dat er veel dertigers daten. Hoe gaat dat? Je leert iemand kennen tijdens je studentenjaren, je trouwt, je bouwt een huis, je krijgt kinderen en na je scheiding merk je dat je in een cocon leefde. Dankzij Internet kom ik vanuit mijn huis onder de mensen.”

Datingsites werken heel eenvoudig. Je vult een persoonlijk profiel in: lichaamsbouw, uiterlijk, burgerlijke stand, beroep, leeftijd, soort relatie dat je zoekt, hobby’s, favoriete films en muziek. Dat profiel verschijnt als ,,advertentie” op de site, meestal onder een anonieme nickname . Ook telefoonnummers of e-mailadressen worden in deze fase geweerd. Leden kunnen gewoon door het aanbod bladeren, of gericht zoeken volgens eigen voorkeuren. Denk je iemand gevonden te hebben, dan kun je een mailtje sturen via de site. Als de persoon van je voorkeur ook on line is, kun je meteen rechtstreeks communiceren via Instant Messaging Services (IMS).

Paul: ,,Meestal schakel ik meteen over op IMS. Dat gaat sneller. Als de persoon me bevalt, maak ik zo snel mogelijk een afspraak, vaak nog hetzelfde weekend. Sommigen verkiezen eerst enkele weken te mailen of te chatten om elkaar beter te leren kennen. Ik spreek meteen af, het liefst bij mij thuis, waar ik het meest mezelf ben. De meeste vrouwen verkiezen een neutrale plek voor de eerste date, maar blijkbaar straal ik vertrouwen uit. Ik heb al ondervonden dat je op het Net krijgt wat je geeft. Hoe opener je zelf bent, hoe opener de anderen.”

Pauls allereerste afspraak was meteen een hit. ,,Onze relatie heeft zes maanden geduurd. Ze had een kind en een zaak, waar ze tijdens de weekends werkte. Op de duur schoot ik beter met het kind op dan met haar. Sindsdien wil ik geen vrouw met kinderen meer.”

Het klinkt hard, maar Pauls zoektocht is heel pragmatisch. ,,In principe reageer ik niet op advertenties die niet volledig aan mijn verlanglijstje beantwoorden. Als het niet klikt, zeg ik het meteen. Ik ben op zoek naar een nieuwe relatie, niet naar vrienden, en daar ben ik heel categorisch in. Het is ja of nee. Je mag ook niet te veel compassie hebben. Soms ontmoet je mensen die zo wanhopig zijn dat ze zich aan je vastklampen. Eén keer ben ik door zo iemand twee weken min of meer gestalkt. Maar dat is mijn enige slechte ervaring.

Toch is de neiging soms groot om verder te gaan met een date die niet past. Een mens is niet gemaakt om alleen te zijn, hé. Of je wordt lakser in je selectiecriteria. Maar ook een mislukte date is heel leerrijk. Dating is een oefening in zelfkennis.”

Trial and error , met andere woorden. Paul had een relatie van zes maanden, een van acht maanden, en verschillende korte contacten. Nu denkt hij de ware te hebben gevonden. ,,Als het deze keer fout loopt, zal ik weer iets hebben bijgeleerd over mezelf, want ik zie geen enkel punt waarop we niet bij elkaar passen.”

Ook Karen (36) ontdekte dating na haar scheiding, maar in tegenstelling tot Paul is zij niet op zoek naar een nieuwe partner. ,,Ik heb eventjes genoeg van mannen. Ik zoek vooral nieuwe vrienden. Ik ben alleen sinds 2001. Door mijn kinderen kan ik niet zo gemakkelijk het huis uit, dus ben ik op een winteravond achter de computer gaan zitten. Om wat te babbelen met volwassen mensen. Je kunt niet tegen de muren blijven praten, en kindertaal word je ook beu.

Als het klikt, spreek ik eens af, om iets te gaan drinken, of om te gaan wandelen. Ik spreek ook met vrouwen af. Soms gaan we met een hele groep op restaurant, of uit bowlen. Van nature ben ik geen persoon die zomaar een café binnenstapt of met wildvreemden begint te babbelen. Met het Internet bouw ik een nieuwe vriendenkring op.”

Karen verkiest om vooraf wat te chatten. ,,Om de mensen beter te leren kennen. En om te selecteren. Als iemand drie weken met je wil praten, weet je al dat hij of zij wat te vertellen heeft. Een keer nodigde ik een man uit die zijn handen niet kon thuishouden. Op het Net en aan de telefoon leek hij nochtans heel ernstig. Maar andere slechte ervaringen heb ik nog niet gehad. Je haalt ze er snel uit, de mannen die alleen op zoek zijn naar seks. Getrouwde mannen, bijvoorbeeld. Je merkt het aan het tijdstip waarop ze surfen. Tijdens de kantooruren, maar nooit ’s avonds of in het weekend. Dan denk ik: man toch, ga liever bij je vrouw zitten in plaats van achter de computer.

Ik vraag ook altijd een foto voor ik met iemand afspreek. Een foto vertelt veel over een persoon. Eén keer sprak ik af met iemand van wie ik geen portret had gezien. Ik weet wel dat het uiterlijk niet telt, maar zo’n lelijke man had ik nog nooit gezien. Ik kon wel onder tafel kruipen.”

Karen heeft in een jaar tijd zo’n vijftien mensen ontmoet. Maar ze ontkent dat ze zonder dating zou zijn vereenzaamd na haar scheiding. ,,Ik zit ook in een wandelclub en doe aan hondentraining. Mijn sociaal leven is niet daten alleen. Maar er zitten inderdaad veel eenzame mensen op het Net. Veertigers en vijftigers die nog altijd thuis wonen, of opnieuw bij hun ouders zijn ingetrokken en op hun kamertje wanhopig op zoek zijn naar een partner. Als ik zou willen, had ik elke avond een afspraak.”

On-line-dating ontstond in de jaren 1970 in Frankrijk, waar miljoenen mensen minitel gebruikten om te chatten. Minitel rose verwees toen al naar de erotische inhoud van veel babbelboxen. Dankzij het Internet raakte het chatten — on line rechtstreeks schriftelijk communiceren — algemeen verspreid. Chatten leidde soms tot afspraakjes en relaties. Maar de echte doorbraak van het on line daten kwam er door Instant Messaging Services . ,,IMS bood de mogelijkheid om een privé-gesprek te voeren en terzelfder tijd te blijven zien wie er voor een babbel beschikbaar was. Bovendien kon je vooraf profielen opstellen van mensen met wie je in contact kon treden”, zegt Dirk De Grooff, socioloog aan de K.U. Leuven. ,,In het begin sloeg dating vooral bij jongeren aan. Nu ‘doet’ men het van 15 tot 55, met een overwicht van dertigers. Mannen en vrouwen zijn gelijk vertegenwoordigd en je vindt ook mensen uit alle sociale lagen.”

Volgens De Grooff is het enorme succes te danken aan de anonimiteit en de lage prijs. ,,Daardoor is de drempel veel lager dan bijvoorbeeld bij een huwelijksbureau. Bovendien kun je bij een bureau niet terecht voor alleen maar een goede babbel. Maar vooral is on-line-dating heel efficiënt. Je vist in de vijver die alleen de vis bevat die jij zoekt. Bovendien hebben alle vissen honger.” Paul bevestigt dat. ,,Ik heb voor dating gekozen omdat het veel goedkoper is dan een huwelijksbureau. Of het efficiënter is, weet ik niet. Mijn ex is wel naar een bureau gestapt en zij heeft ondertussen een nieuwe vriend.

Het voordeel van dating is wel dat je veel opener durft te zijn. Als het tot een relatie komt, dan is het niet erg dat de andere intieme zaken van je weet. Wordt het niets, dan blijf je anoniem. Veel mensen van mijn leeftijd hebben een zwarte periode in hun gevoelsleven meegemaakt. Ze zijn een scheiding aan het verwerken en hebben behoefte om daarover te praten. Dat gaat gemakkelijker tegen onbekenden dan tegen vrienden of familie. De eerste contacten zijn dan ook vaak therapeutisch.”

Dirk De Grooff: ,,Volgens mij heeft nu iedereen die op zoek is naar een partner, dating ontdekt. Ook zij die, als dating niet bestond, niet naar een bureau zouden zijn gestapt, uit schroom of vanwege de prijs. Veel van hen hebben speciaal voor dating een internetaansluiting. Bovendien is de groep uitgebreid met mensen die op zoek zijn naar andere soorten relaties: vriendschap of een goede babbel. In die zin is dating meer dan een afspiegeling van de maatschappij, het is een nieuwe gemeenschap die zonder het Internet niet zou hebben bestaan.”

Dat daters eenzame zielenpoten zijn, wordt door Paul en Karen stellig tegengesproken. ,,Het is veel zieliger om de hele avond op café te gaan en alleen aan de toog te eindigen. Ik schaam me er ook niet voor dat ik aan dating doe. Ik heb al mijn vrienden die alleen zijn, aangeraden hetzelfde te doen.”

Ook de veel gehoorde opmerking dat internetcontacten fake en oppervlakkig zijn, vindt Dirk De Grooff ,,flauwekul”. ,,In tegendeel, Internet stimuleert relaties. Je leert mensen kennen die je in real life nooit zou hebben ontmoet.” Maar uiteraard is het ook bij dating niet alleen rozengeur. Vorig jaar nog waarschuwde Child Focus met de campagne Click Safe voor pedofielen op Internet. Een op de vier kinderen die een chatroom bezoeken, wordt weleens door een pedofiel benaderd. ,,Dating is een staalkaart van de maatschappij”, zegt Paul. ,,Er zitten fakers tussen, snoepers, eerlijke mensen en pedofielen. Het is een beetje zoals stoppen voor een lifter. Je moet voorzichtig zijn.”

Ook Dirk De Grooff erkent dat het nadeel van de anonimiteit is dat je van identiteit kunt veranderen. Maar hij ziet nog een ander gevaar bij on-line-dating. ,,De ontgoocheling kan groot zijn. Vaak praat je weken, zelfs maanden met een persoon, en wissel je heel intieme informatie uit. De emoties op het Internet zijn even sterk als in het echte leven, misschien zelfs sterker. Als je van de ene dag op de andere wordt achtergelaten, kunnen ook de rouwgevoelens erger zijn dan in het echte leven. De drempel om contact te leggen, is laag, maar die om iemand te dumpen ook.”

,,Er heerst toch een beetje een wegwerpmentaliteit”, geeft ook Paul toe. ,,Ik ben na een ongeval op het nippertje aan de dood ontsnapt. Sindsdien geniet ik van elke dag, want het leven kan zo voorbij zijn. Ik wil geen tijd meer verliezen. Vandaar dat ik zo categorisch ben in mijn afspraken. Natuurlijk heb ik verdriet als een relatie eindigt. Dating is voor mij een middel, geen doel. Het is de bedoeling om er op de duur van af te raken. Maar ik maak me, na alles wat ik heb meegemaakt, geen illusies meer over liefde voor het leven. En al met al is dat niet erg, want dankzij dating is er toch een oplossing.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.