Vrouwen zijn niet seksueel geremd

vrouwen niet seksueel geremdVrouwen zijn niet seksueel geremd. Vrouwen willen vooral seks vanuit verbondenheid en intimiteit, mannen willen gewoon seks waar en wanneer die zich aandient. De Amerikaanse schrijver Daniel Bergner rekent af met deze wijdverbreide gedachte. In zijn onlangs verschenen boek ‘Wat vrouwen willen’ neemt hij de vrouwelijke lust onder de loep en concludeert hij dat ook vrouwen wel in zijn voor een seksueel avontuurtje.

Reactie op 5 stellingen
Of zijn bevindingen hout snijden, vroegen we aan Eva Broomans, psycholoog/seksuoloog bij de Nederlandse Vereniging voor Seksuologie, en José Kuijpers, auteur van het boek Haar Genot. Zij reageren op vijf stellingen uit het boek.

1. Vrouwen staan net zo positief tegenover een terloops avontuurtje als mannen.
Kuijpers: ‘Dat klopt, denk ik. In de kern zijn de verschillen tussen man en vrouw minder groot dan we denken. Maar het is pas sinds kort dat vrouwen op seksueel gebied van zich laten horen, dat ze zelf definiëren hoe erotiek eruit moet zien, zonder zich daarbij te plooien naar de man. Vrouwen zijn hun eigen seksualiteit aan het vinden; een terloops avontuurtje kan daar bij passen.’
Broomans: ‘Volgens onderzoek naar sekseverschillen en seks zijn mannen eerder te porren voor casual seks dan vrouwen. Dat neemt niet weg dat ook vrouwen het over een seksuele boeg gooien en evenveel van een avontuurtje kunnen genieten. Toch denk ik dat er een verschil is, dat vrouwen meer redenen hebben om op avontuur te gaan, en mannen eerder ad hoc seks hebben om de ad hoc seks zelf. Ofwel: een vrouw kan ook gaan voor harde seks, maar heeft daar meer motivatie voor nodig.’

2. Vrouwen zijn net zo seksueel begerig als mannen, maar worden geremd door maatschappelijke conventies.
Broomans: ‘Vrouwelijke seksualiteit staat in principe op de rem. Dat kunnen we onder andere begrijpen vanuit evolutionair oogpunt: je wil niet voortdurend zwanger raken. Maar ook van buitenaf is de boodschap vaak negatief geweest: je mag als vrouw niet seksueel losgaan. Het verandert wel; het genot van vrouwen krijgt meer een podium. Ook de pornografie houdt zich ermee bezig. En zo’n documentaire als Sletvrees, van Sunny Bergman, is een mooie aanzet om het erover te hebben. Maar zeggen dat vrouwen mogen genieten, betekent nog niet dat ze het dan ook echt doén.’
Kuijpers: ‘Die rem is vooral een culturele kwestie. Vrouwen zijn niet gewend te vragen om de seks die ze eigenlijk het liefste willen, maar zijn nog te vaak gericht op wat de man lekker vindt. Maar het gaat de goede kant op, vind ik. Jonge vrouwen durven meer uiting te geven aan hun seksualiteit en de gelijke kansen op seks nemen toe. Vijftig Tinten Grijs maakte onwaarschijnlijk veel los. Je kunt van het boek zeggen wat je wilt, maar het heeft een belangrijke rol gespeeld. De aandacht voor de vrouwelijke seksualiteit groeit op dit moment hard.’

3. Het is de vrouw die in de relatie het eerst de zin in seks verliest. Zij zal daardoor eerder (willen) vreemdgaan dan de man.
Broomans: ‘Vrouwen verliezen eerder hun zin, maar waardoor komt dat? Er wordt niet meer aan haar voorwaarden voldaan om zin in seks te hebben. Er is stress, vermoeidheid, onuitgesproken boosheid of zij en haar partner staan in bed op de automatische piloot. En als je elke keer hetzelfde doet, raak je niet meer geprikkeld. Dan kun je wel buiten de deur gaan vrijen, maar ik denk dat het merendeel graag een monogame relatie heeft. Zowel mannen als vrouwen vinden seksuele lust even belangrijk als intimiteit binnen een partnerrelatie. Al wint lust terrein. De kunst is dus om daarbinnen de nieuwigheid te behouden, te experimenteren, te onderzoeken wat je lekker vindt en daar je partner voor te winnen. Samen naar de sauna, elkaar een erotisch gedicht voorlezen of elkaar wild begeren in de schuur – alles is goed, als jullie er samen maar tevreden mee zijn.’
Kuijpers: ‘Juist in een goede relatie kun je praten over seks en lust. Binnen die verbondenheid kun je samen op zoek gaan naar het onbekende, naar de variatie. En dat is nodig voor de vrouwelijke lust, want vaak is het seksuele repertoire na zoveel jaren teruggebracht tot de coïtus. En dat is niet per definitie wat zij het lekkerst vindt. Iemand erbij nemen is niet de oplossing. Je houdt van je partner en je wil het juist met hém.’

4. Vrouwen zijn ‘seksuele narcisten’: om opgewonden te raken, moeten ze het gevoel hebben dat naar hen wordt gehunkerd.
Kuijpers: ‘Gevaarlijke term, seksuele narcist. Natuurlijk is het fijn als naar je wordt verlangd, maar het moet wel door de juiste man zijn. Anders wekt het juist je afkeer op. Als je je sexy voelt en je daarin op de goede manier begeerd weet, werkt dat bevorderend voor de wellust. Voor mannen geldt dat net zo, die voelen zich ook graag sexy. We vragen het ze alleen nooit.’
Broomans: ‘Dat lijkt me sterk overtrokken. Ja, vrouwen hebben meer nodig om tot seks te komen, om zich daarin veilig en ongeremd te voelen. Maar of je dan meteen een narcist bent?’

5. Libidoverhogende medicatie voor vrouwen is een goede zaak.
Broomans: ‘Voor een kleine groep vrouwen, bijvoorbeeld met een hormonale insufficiëntie, kan het een uitkomst zijn. Maar geen zin hebben in seks komt meestal ergens anders vandaan. Werk of moederschap vragen te veel aandacht, hoe het gaat in bed staat je tegen of je hebt gewoon geen zin in die man. Daar helpt een pil niet tegen. Of maar heel even.’
Kuijpers: ‘Het begrip ‘libido’ is heel abstract. Je hebt het of je hebt het niet, is het idee, alsof het een vaststaand iets is. Terwijl aan opwinding altijd iets voorafgaat; een positieve verwachting, ontspanning, een prikkel, een fantasie. Viagra voor vrouwen gaat daar niet in helpen. Dat gaat te veel over presteren, over altijd klaar staan. Het zit in onze cultuur dat je voortdurend zin zou moeten hebben – veel is de norm, weinig is een probleem. Maar dat heeft niets met genot te maken.’

Bron:AD.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.